مکانیسم سیستمهای سلولی محدودکننده کنترل فرسایش
مکانیسم سیستمهای سلولی مهار کننده فرسایش
1. اثر مهار جانبی
واحدهای لانه زنبوری متصل به هم، خاک یا سنگدانه پرکننده را مهار کرده و جابجایی جانبی مواد پرکننده را محدود میکنند. این امر استحکام برشی کلی و ظرفیت باربری لایه سطحی شیب را بهبود میبخشد و از لغزش توده خاک در اثر شستشوی باران و رواناب سطحی جلوگیری میکند.
2. اتلاف انرژی جریان
ساختار سلولی سه بعدی، رواناب سطحی را شکسته، پراکنده کرده و سرعت جریان را کاهش میدهد. این امر نیروی فرسایشی ناشی از آب جاری بر خاک شیب را کاهش داده و فرسایش ورقهای و فرسایش خندقی را تضعیف میکند.
3. تبادل نفوذپذیر خاک و آب (ژئوسل سوراخدار)
دیوارههای سلولی سوراخدار امکان زهکشی آب حفرهای در داخل شیب را فراهم میکنند، فشار آب حفرهای درون پرکننده را کاهش میدهند و از نرم شدن و ناپایداری ناشی از غرقاب شدن جلوگیری میکنند. در عین حال، تبادل رطوبت را برای رشد ریشه گیاهان تسهیل میکند.
4. همافزایی تقویتکننده گیاه و خاک
گیاهان در حفرههای سلولی پر شده با خاک کاشت ریشه میزنند. ریشههای گیاه از طریق دهانههای سلول نفوذ کرده و یک سیستم تقویتکننده کامپوزیت متشکل از مواد ژئوسنتتیک و شبکه ریشه گیاه تشکیل میدهند و کنترل فرسایش بیولوژیکی طولانیمدت را محقق میسازند.
